De IVE presenteert de maatregelen van Rome als vervolging. De chronologie toont precies het tegenovergestelde: sinds 1995 heeft de Kerk autoriteiten, specialisten en externe structuren ingezet om een instelling te onderhouden en te hervormen die zichzelf niet heeft kunnen herstellen.
Enige tijd geleden publiceerden we een artikel op deze blog getiteld “Institute of the Incarnate Word: too big to fail?”. De uitdrukking, geleend uit de financiële wereld, wordt toegepast op instellingen waarvan de omvang zodanig is dat hun instorting nog grotere schade kan veroorzaken dan die door hun wanbeheer. Om deze reden, hoewel ze diep zijn aangetast, zijn de autoriteiten gedwongen in te grijpen, middelen in te zetten en in stand te houden om een ongecontroleerde ineenstorting te voorkomen.
De vraag die we toen stelden was of het Instituut van het Incarnaerte Woord (IVE) en de Dienaren van de Heer en van de Maagd van Matará (SSVM) een vergelijkbare positie binnen de Kerk hadden aangenomen: een religieuze familie te groot, te uitgestrekt en te verweven met bisdommen, parochies, seminaries, scholen en apostolische werken om door de Heilige Stoel zomaar te laten vallen.
Recente gebeurtenissen verzwakken die hypothese niet. Integendeel, ze lijken het te bevestigen.
(meer…)
