Wij hebben een verzoek ontvangen om een brief te ondertekenen, gericht aan paus Leo XIV, door leden van de Derde Orde van het Incarnate Woord (zie tekst aan het einde van dit artikel*), waarin de Heilige Vader wordt gevraagd om, in plaats van Monseigneur Satué, autoriteiten aan te stellen die “ware liefde voelen” voor het Instituut van het Incarnate Woord. De auteurs (zonder twijfel priesters van de IVE) verzekeren bovendien dat er bisschoppen zijn die van de IVE houden en bereid zouden zijn haar bestuur op zich te nemen.
Het verzoek lijkt redelijk. Maar het roept een heel concrete vraag op: wat zouden die bisschoppen anders doen?
Stel dat een van hen hetzelfde mandaat kreeg als monseigneur Satué, dezelfde feiten kende en dezelfde verantwoordelijkheid op zich nam tegenover de Heilige Stoel. Zou hij de noviciaten open houden? Zou hij afstand doen van het herzien van de constituties? Zou hij onmiddellijk de regering teruggeven aan de vorige autoriteiten? Zou hij de veroordelingen en het verzet van Rome ongegrond achten?
Het pauselijk decreet presenteert de commissaris niet als een eenvoudige waarnemer. Het vertrouwt hem het bestuur van het Instituut toe, de herziening van de eigen wet en een ingrijpende hervorming. De interventie lijkt niet gericht op het vernietigen van de IVE, maar op het voorkomen dat deze verdwijnt vanwege haar onvermogen zichzelf te hervormen, zoals we al hebben uitgelegd in ons artikel over de nieuwe regering.
Als deze vriendelijke bisschoppen hetzelfde bevel opvolgden, dan zou het probleem niet het gebrek aan genegenheid van Satué zijn. Als ze anders zouden handelen, zou het nodig zijn precies uit te leggen waar dit verschil uit zou bestaan en waarom het verenigbaar zou zijn met de besluiten van Rome.
De vraag is niet wie het IVE meer liefheeft. Een pauselijke commissaris wordt niet gestuurd om vriend of vijand van een instituut te zijn, maar om het te besturen in naam van de Kerk.
De toekomst van het IVE mag niet afhangen van een competitie tussen “vrienden” en “vijanden”. Men kan het Instituut willen redden en tegelijkertijd waarheid, hervormingen en verantwoording eisen.
De paus en de leden van de Derde Orde als dom aannemen
Als je dit leest, vraagt je je af:
- Denken de mensen van de IVE echt dat de paus de waarheid over de IVE niet kent?
- Zijn de mensen van de IVE transparant tegenover de leden van de Derde Orde over de zeer ernstige menselijke, psychiatrische, morele, enzovoort problemen van veel priesters en nonnen?
Laten we hopen dat Satué eindelijk orde brengt.
De Brief aan de Paus
*
Zeer Gezegende Vader,
Wij richten Uwe Heiligheid nederig en respectvol, in onze hoedanigheid als ouders, familieleden en vrienden van religieuzen van het Instituut van het Incarnate Woord en het Instituut van de Dienaren van de Heer en van de Maagd van Matará, en velen van ons ook als leden van de Derde Seculiere Orde van de Religieuze Familie die beide Instituten samenbrengt.
Het is onze wens u onze diepe en pijnlijke bezorgdheid te uiten over de situatie waarin onze geliefde “Congregatie” zich bevindt, gezien de omstandigheden waarvan Uwe Heiligheid zich zeer goed bewust moet zijn.
Velen van ons hebben ook het genoegen gehad om beide instituten te leren kennen vanuit hun respectievelijke stichtingen. We hebben gezien hoe ze groeiden met de armoede en de offers die daarbij horen.
Het impliceerde, maar ook met de heilige vreugde waarmee alle leden de ontberingen van die tijd doorstonden vanwege de weinige materiële middelen die zij tot hun beschikking hadden en het grote aantal jongeren die, aangetrokken door de priesterlijke en religieuze stijl die bij het bijzondere charisma van de stichting past, jaar na jaar naderden om de roeping die zij voor dat leven beweerden te voelen, goed te onderscheiden.
Maar bovenal hebben we het ook geleefd en gekend in onze geliefde kinderen die, door de genade van God, dat zware maar gezegende pad hebben bewandeld en ons met hun leven hun geluk hebben getoond.
Onze vaderlijke harten — moeders kennen harten nog beter dan vaders — kunnen niet worden ontkend als we de heilige vreugde hebben gezien die zij hebben overgebracht door het evangelie te kunnen brengen aan degenen die het nog niet kennen. En dit, los van de pijn van de scheidingen die plaatsvonden toen zij hun religieuze leven begonnen — Uwe Heiligheid heeft dit ongetwijfeld in uw eigen familie ervaren — als, wanneer priesters of nonnen hun studie afronden, zijn zij vertrokken naar verre en vaak onbekende landen.
Uwe Heiligheid weet zeker heel goed dat ze zich vaak op zeer moeilijke plekken bevinden, van Gaza tot Papoea, van China tot Egypte en Tanzania, van Syrië tot Oekraïne, of, wat soms erger en verleidelijker is, op plaatsen die extreem gevorderd zijn in vooruitgang en rijkdom, aangezien zij, zoals we weten, altijd de meest complexe plaatsen hebben gezocht en gevraagd en die waar weinigen naartoe willen.
De stempel van deze religieuze familie is de “Missie” geweest. Een grote taak die werd uitgevoerd ter vervulling van het evangeliebebod. Wij zijn ons er echter van bewust in de “Congregatie” dat dit grote pastorale werk is voortgezet en bovennatuurlijk wordt onderhouden, zowel door de gebeden van die leden die in het bijzonder de roeping tot een meer teruggetrokken en contemplatief leven in de verschillende monastieke gemeenschappen die ook zijn opgericht, als in de uitoefening van liefdadigheidswerk, vooral met degenen die het meest van de aarde zijn bedorven, in de zogenaamde “Kleine Huizen”, waar zoveel kinderen, jong en oud van beide geslachten, ongeacht hun afkomst of geloof, met hun verwelkte, gescheurde, gehandicapte lichamen en geesten, wiens huizen zich in verschillende delen van de wereld bevinden. En ook, waarom zeggen we het niet met onze arme, maar frequente en vurige gebeden van ons die ouders en familieleden zijn van deze religieuzen.
Dat, Heilige Vader, is uiteindelijk wat de “Missie” in stand houdt, zodat het woord van Onze Heer Jezus Christus liefdevol naar elke uithoek van de wereld kan verspreiden.
Maar helaas, Heilige Vader, ontvangen we opnieuw geruchten over misverstanden, zelfs van verwerping, van afwijzing en minachting voor al dit werk, en van de kant — wij bevestigen dit met groot verdriet — van degenen die zijn aangewezen als “autoriteiten” om zogenaamd onze geliefde Instituten te “begeleiden” en “helpen” zichzelf als zodanig te “volmaken”. En we merken ook op dat deze afwijzingen en minachting — die wij ook in ons eigen vlees hebben geleden — in veel gevallen hun basis vinden in posities die zonder twijfel een sterke ideologische lading hebben die als zodanig onmogelijk te weerleggen is.
Naar onze mening, beste Heilige Vader, zal de vooruitgang naar de volmaaktheid die door de hele Religieuze Familie van het Vleesgeworden Woord wordt verlangd, inclusief ons, uiteraard, met de genade van God, met de beste vervulling en instandhouding van de letter van hun oprichtingsstatuten en hun respectieve Directories, dat wil zeggen met de verdieping van ons Charisma.
Dit veranderen, zoals die geruchten die bedoeld zijn te zeggen, zou zijn als het veranderen van de essentie van beide Instituten. En de roeping van hun leden tot het religieuze leven in hen, vooral degenen die hun Eeuwige Geloften al hebben afgelegd en die op basis van en door dat Charisma zijn afgelegd. En zelfs voor ons, Heilige Vader, als leken van de Derde Orde, die ook de roeping hebben gevoeld om vooruitgang te boeken in ons geestelijk leven door dat Charisma.
Wij weten, Uwe Heiligheid, dat veel kenmerken van onze religieuze familie ter discussie worden gesteld, die daarentegen al door de Kerk zijn goedgekeurd en opgenomen zijn in de oprichtingsstatuten.
Dit is ter discussie gesteld, van de wijze waarop roepingen worden ontvangen, tot de vorming die aspiranten tot het priesterschap ontvangen; van het gebruikelijke gebruik van hun religieuze habijt tot de zorgvuldige liturgie die zij uitvoeren; van het bestaan van Kleine Seminaries tot het prediken van geestelijke oefeningen volgens de Ignatiaanse methode; van de vermeende “aanbidding” van de Stichter tot het feit dat zij “gesloten” blijven in de Thomistische vorming. Deze, en vele andere vragen die onmogelijk te begrijpen zijn vanwege hun verdraaiing en onwaarheid en door onwetendheid over de waarheid, horen en lijden we van tegenstanders die in werkelijkheid niet willen helpen of meegaan, maar alleen het fundamentele charisma radicaal willen veranderen of, in het beste geval voor sommigen van hen, de onderdrukking van het aardoppervlak van de Religieuze Familie van de IVE.
In die zin heeft de sluiting van de noviciaten en postulanciën voor een bepaalde periode en het daaruit voortvloeiende en betreurenswaardige verlies van de toelating van tientallen beginnende roepingen geleid
een onherstelbare klap voor de continuïteit van beide instituten.
De vraag die spontaan opkomt, na de verwarring en verbazing waarin we worden ondergedompeld, is WAAROM?
Beste Heilige Vader, die volgens diezelfde constituties “de incarnerende aanwezigheid is van de Waarheid, de Wil en de Heiligheid van Christus” (nr. 12), het is onze bedoeling in deze brief, neerwerpend voor Onze te smeken en te smeken
Heer, om het voortbestaan van de Congregatie waartoe wij behoren samen met onze kinderen, priesters en religieuzen in dienst van de Katholieke Kerk mogelijk te maken, moge men mensen aanstellen om, indien nodig, te corrigeren wat moet worden gecorrigeerd, maar met ons geliefde Charisma, mensen die naast geschiktheid ook een ware liefde voelen voor deze Religieuze Familie en die, oprecht en met heel haar hart, haar ware volmaaktheid en die van al haar leden verlangen in dezelfde geest waarin zij is gesticht en die ons, kortom, leiden tot de vorming van ons eigen bestuur.
We weten concreet dat er veel bisschoppen zijn die echt van onze religieuze familie houden, die bereid en met grote interesse, genegenheid en bezorgdheid zouden zijn om deze prachtige taak op zich te nemen.
Laten wij u daarom smeken, Heilige Vader, in voortdurende gebed tot de Heilige Maagd Maria in onze geliefde titel Onze-Lieve-Vrouw van Luján, en wiens toewijding onze Congregatie heeft kunnen brengen naar haar meest afgelegen missies, om deze verzoeken die wij nederig aan u verdragen, te ontvangen en ze welwillend te aanvaarden en te verzorgen voor het welzijn van onze families en families.
die van de Heilige Katholieke Kerk.
Degenen onder ons die Uwe Heiligheid zo aanspreken, smeken ook uw Apostolische Zegen met het diepste respect en nederigheid.
Leden van de Derde Orde, familie en vrienden van de Religieuze Familie van het Incarnate Woord uit Albanië, Argentinië, Australië, Bolivia, Brazilië, Canada, Chili, China, Cyprus, Dominicaanse Republiek, Ecuador, Egypte, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Guatemala, Guyana, Honduras, Irak, IJsland, Ierland, Israël, Italië, Jordanië, Kazachstan, Litouwen, Luxemburg, Mexico, Nicaragua, Palestina, Panama, Papoea-Nieuw-Guinea, Peru, Paraguay, Filipijnen, Puerto Rico, Rusland, Salomonseilanden, Syrië, Tanzania, Tadzjikistan, Tunesië, Oekraïne, Verenigde Staten, Uruguay, Oezbekistan, Venezuela.
Geef een reactie