IVE rozpowszechnia niedawny film ojca Santiago Martína, założyciela Franciszkanów Maryi, zatytułowany Kto rządzi Kościołem?, opublikowany 11 września 2026 roku.
Film nie mówi o Instytucie Wcielonego Słowa. Trudno jednak nie zauważyć, na ile jego argument pasuje do starej kultury IVE.
Papież to robi; ci, którzy rządzą w jego imieniu, nie
Santiago Martín zaczyna od wychwalania papieża Leona XIV. Problem, według niego, byłby kolejny: ważny sektor – być może większość, jak mówi – hierarchii podążałby inną ścieżką niż papież.
Później mówi o „innym Kościele”: podczas gdy Leon XIV mówił o Chrystusie, modlitwie, tradycji i ewangelizacji, inny Kościół mówił o biurokracji, spotkaniach i nowych strukturach.
Formuła jest niezwykle znajoma.
Dla tych z nas, którzy znali tę kulturę dekady temu, schemat można podsumować następująco:
Papież jest posłuszny. Problemem są dykasterie, biskupi, urzędnicy i osoby otaczające papieża.
To bardzo wygodna formuła, ponieważ pozwala zachować tożsamość absolutnej wierności Rzymowi, a jednocześnie delegitymizować decyzje Rzymu, gdy są niewygodne.
Stara logika, która wciąż jest użyteczna
Jeśli Rzym wychwala Instytut, Kościół przemawia.
Jeśli Rzym interweniuje w Instytucie, natychmiast pojawia się inne możliwe wyjaśnienie: słabo poinformowani urzędnicy, wrogo nastawieni biskupi, ideologiczne dykasterie, ludzie oszukujący papieża lub biurokracja kościelna realizująca własną agendę.
Można więc jednocześnie sformułować:
„Jesteśmy absolutnie wierni Ojcu Świętemu”
oraz opierać się, dyskredytować lub relatywizować decyzje podejmowane przez tych, którzy konkretnie sprawują autorytet Stolicy Apostolskiej.
Nie potwierdzamy, że Santiago Martín stworzył ten film z myślą o IVE. Nie ma elementu, który pozwoliłby nam je podtrzymać.
Istotne jest to, że IVE uznaje za stosowne rozpowszechnianie go już teraz.
Ponieważ Instytut jest właśnie pod papieską interwencją. Decyzje wpływające na jego zarządzanie, formację i przyszłość nie pochodzą z osobistego wystąpienia papieża. Docierają one, jak Kościół zwykle funkcjonuje, poprzez dykasteria, delegatów papieskich, biskupów i struktury rządowe.
Dlatego być może najciekawsze pytanie nie jest to, które nadaje filmowi tytuł — „Kto rządzi Kościołem?” — lecz inne:
Kiedy instytucja ogłasza posłuszeństwo papieżowi, ale systematycznie dyskredytuje tych, którzy sprawują jej władzę, gdy nie podobają jej się ich decyzje, co dokładnie oznacza posłuszeństwo?
Dodaj komentarz